بتو می اندیشم

من بهر خواب شبانه

به حدیث هر راز...

و به بیداری هر صبح قشنگ،

هر آغاز...

به تو می اندیشم

من به بیتابی بلبل

به شکوفایی گل

و به خرسندی هر عشق،

به اسرارنیاز...

بتو می اندیشم

من به کوتاهی هر لحظه وصل

وبه حسرت ز سفرهای دراز...

من به زیبایی هر نیلوفر

و به رعنایی هر نرگس ناز...

بتو می اندیشم

من به اندوه قناری

که اسیر قفس ست

و به احساس عقاب از پرواز

من به ناقوس کلیسای محل

وبهر رقص و نشاط، هر آواز

بتو می اندیشم

فاتح شهر حدیث پریا

قلب ما فرش رهت،ره بگشا

چشم راه تو

و آزادی این خانۀ مان ایرانیم

خسته از عربدۀ دیو وشب وحرمانیم

تو بر این تار شب یاس، امیدی بنواز

من بهر بغض فروخورده، بهر شوق فراز

به تو می اندیشم

همچو بلبل به فغان تو ام

ای محرم راز

ای بهار ای گل امید

به دل باز آ باز

 ۱۲/۰۳/۲۰۲۰ م.روزبان